Prutsen in de schuure

Eén van de meest veurkommende hobby’s hier in het oosten is ‘prutsen’. Een ‘betjen prutsen’ in de schure. Een betjen prutsen in de tuin, prutsen an de crossmotor, prutsen an de crossauto, enzovoort. Op de middelbare landbouwschool vroeg de meister an ons wat de hobby’s zoal waarn. 99% van de antwoorden was: “Ach… een betjen prutsen in de schure”. Dus ’t klopt.

Een bromfiets liep noa een betjen prutsen in de schure 120 km/u. Een trekker had noa een betjen prutsen in de schure 150 pk in plaats van de oorspronkelijke 65 pk. Noa een betjen prutswerk was ’t carbid vervangen deur gas en Zuurstof, of werd er een vlammenwerper uutgevonden um redelijk veilig wespennesten uut te roeien.

Vrogger zaten wiej best vake bie mekare um met mekare ergens in een olde schure te ‘prutsen’. Er is van alles an mekare gebroajen, uut mekare gesleppen, getimmerd en geschroefd, uutgevonden, afgebroaken en weer opgebouwd. God mag ’t weet’n wat. Wiej bunt der neet dommer van geworden. Hier en doar ’n litteken, ’n halve poot of vinger der ‘bienoa’ af. Alles hef een verhaal. Die verhalen word’n ook vaak verteld. Umdai’t samen beleaven, met zien allen. Elk litteken hef zien eigen verhaal en met een borreltje der biej wordt de verhalen steed mooier.

Prutsen in de schure… Wat was ’t mooi. En nog steeds! Dus, onderschat ’t niet, de meeste prutsers bunt slimmer dan ie denkt. Pruts moar mooi vedan. Wie kriegt gebrek an prutsers.

Jos Salemink